ΦΑΡΜΑΚΑ

Φάρμακα για οστεοπόρωση

Εκτός από το ασβέστιο και τη βιταμίνη D, ίσως χρειαστεί επιπλέον φαρμακευτική αγωγή. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται αναστέλλουν την οστική απορρόφηση ή αυξάνουν την οστική παραγωγή.

  • Διφωσφονικά: Προσλαμβάνονται από το σκελετό και αναστέλλουν την απορρόφηση οστού από τους οστεοκλάστες. Η δράση τους διαρκεί πολλά χρόνια. Παρενέργειες=παλινδρόμηση, οισοφαγίτιδα, έλκη στομάχου, δυσπεψία. Μυοσκελετικά άλγη. Σπάνια: Άτυπα κατάγματα μηριαίου, οστεονέκρωση κάτω γνάθου, σύνδρομο σαν γρίππη, επιπεφυκίτιδα. Προσοχή σε νεφρική ανεπάρκεια. Για τους παραπάνω λόγους η λήψη τους γίνεται με ένα ποτήρι νερό και παραμονή σε όρθια θέση για τουλάχιστον 30 λεπτά, ενώ απαιτείται καλή στοματική υγιείνη. Δε συνιστώνται για χρήση >8 έτη.
  • Denosumad (Prolia): Αντίσωμα anti-RANKL που αναστέλλει τους οστεοκλάστες. Εύκολο δοσολογικό σχήμα (μια υποδόρια ένεση κάθε εξάμηνο). Χρήσιμο και για ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία. Παρενέργειες=υπασβεστιαιμία, δερματίτιδα. Σπάνια: Άτυπα κατάγματα μηριαίου, οστεονέκρωση κάτω γνάθου. Χρειάζεται μέτρηση ασβεστίου και διόρθωση τυχόν υπασβεστιαιμίας πριν τη χρήση του.
  • Τεριπαρατίδη(Forsteo): Αυξάνει την παραγωγή οστού. Πολύ αποτελεσματική αλλά με δύσκολο δοσολογικό σχήμα (μία υποδόρια ένεση κάθε μέρα). Χορηγείται έως 2 έτη. Παρενέργειες=ναυτία, οστικά άλγη, υπερασβεστιαιμία, ζάλη, ορθοστατική υπόταση, αύξηση ουρικού. Αντένδειξη σε όγκους οστών/Paget/ενεργό νεφρολιθίαση.
  • Εκλεκτικοί τροποποιητές υποδοχέων  οιστρογόνων (Evista): Μπορεί να χορηγηθεί περιεμμηνοπαυσιακά έως 5 έτη. Αποτελεσματικό κυρίως για πρόληψη σπονδυλικών καταγμάτων. Παρενέργειες=θρομβοεμβολικά, κράμπες, εξάψεις, ξηρότητα κόλπου.
  • Οιστρογόνα: Μπορούν να χορηγηθούν περιεμμηνοπαυσιακά. Παρενέργειες=θρομβοεμβολικά, μηνορραγία, χολολιθίαση, καρδαγγειακά-εγκεφαλικά (συνδυασμός οιστρογόνων/προγεστερόνης)
  • Καλσιτονίνη: Δε χρησιμοποιείται παρά σε ορισμένες εξαιρέσεις
  • Στρόντιο (Protelos): Δράση κυρίως στην απορρόφηση οστού. Καθημερινή λήψη σκόνης διαλυμένης σε νερό. Αντενδείκνυται σε ασθενείς υψηλού καρδαγγειακού κινδύνου.

 

Οι παραπάνω πληροφορίες αφορούν γενικά στον ασθενή με οστεοπόρωση με βάση την υπάρχουσα ιατρική γνώση. Σε κάθε περίπτωση απαιτείται εξατομίκευση σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες κάθε ασθενούς ξεχωριστά.

Για περισσότερες πληροφορίες και διευκρινίσεις μιλήστε με τον ιατρό σας.

error: Το περιεχόμενο είναι προστατευμένο!