ΥΠΕΡΘΥΡΟΕΙΔΙΣΜΟΣ

Είναι η κατάσταση στην οποία ο θυρεοειδής παράγει περισσότερες ορμόνες από όσες χρειάζεται. Υπάρχουν 17 διάφορες παθήσεις που μπορεί να προκαλέσουν την υπερλειτουργία του θυρεοειδούς. Η πιο συχνή αιτία είναι η νόσος του Graves. Στην νόσο του Graves,  το ίδιο το σύστημα της ανοσίας του οργανισμού επιτίθεται στον θυρεοειδή και προκαλεί τη διόγκωση και την υπερλειτουργία του. Η νόσος του Graves σχετίζεται και με μια χαρακτηριστική επώδυνη ή όχι διόγκωση των  όφθαλμών (εξόφθαλμος)  η θεραπεία της οποίας δεν είναι εύκολη και ίσως χρειαστεί κορτιζόνη, ακτινοθεραπεία ή χειρουργείο (και διακοπή καπνίσματος, γυαλιά ηλίου, σελήνιο, ανασήκωση του μαξιλαριού στον ύπνο, σταγόνες μεθυλσελουλόζης).

υπερθυρεοειδισμόςΣυχνά συμπτώματα είναι: ζεστό,  υγρό και λεπτό δέρμα,  ευερεθιστότητα, διαταραχή στον ύπνο, εύκολη κόπωση, δυσανεξία στη ζέστη, εφίδρωση, ταχυκαρδία, τρόμος στα χέρια, αύξηση της όρεξης με απώλεια βάρους, συχνές κενώσεις ή διάρροια, διαταραχές περιόδου, υπογονιμότητα, ερεθισμένα μάτια ή/και εξόφθαλμος και συνύπαρξη με λεύκη ή άλλα αυτοάνοσα νοσήματα.

Η υποψία για την παρουσία υπερθυρεοειδισμού συνήθως μπαίνει από τα συμπτώματα, σε συνδυασμό με ευρήματα από την κλινική εικόνα και επιβεβαιώνεται με εξετάσεις αίματος για τις ορμόνες του θυρεοειδούς, την ΤSH και τα θυρεοειδικά αυτοαντισώματα (TSI, anti-TPO,anti-Tg).  Το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς μπορεί επίσης να βοηθήσει.

Η θεραπεία  εξαρτάται  την αιτία του υπερθυρεοειδισμού, την ηλικία, τη φυσική κατάσταση, τη σοβαρότητα της νόσου και το αν προκαλεί ή όχι έντονα συμπτώματα και επιπλοκές (όπως εξόφθαλμο). Κάθε είδος θεραπείας έχει πλεονεκτήματα, μειονεκτήματα και παρενέργειες.

Αντιθυρεοειδικά φάρμακα: Μειώνουν την παραγωγή ορμονών από τον θυρεοειδή. Η θεραπεία ξεκινά συνήθως με αυξημένες δόσεις φαρμάκων και, καθώς τα επίπεδα των ορμονών πέφτουν, η δόση σταδιακά μειώνεται. Στο θεραπευτικό σχήμα ίσως προστεθεί και θυροξίνη (block&replace). Η διάρκεια της θεραπείας είναι τουλάχιστον 2 χρόνια ενώ οι υποτροπές είναι συχνές. Η μεθιμαζόλη είναι το φάρμακο που προτιμάται στις περισσότερες περιπτώσεις, εκτός της εγκυμοσύνης όπου συνιστάται προπυλθειουρακίλη.

Ραδιενεργό ιώδιο:  Η χορήγηση μικρής ποσότητας ραδιενεργού ιωδίου μπορεί να θεραπεύσει τον υπερθυρεοειδισμό, καταστρέφοντας τα κύτταρα του θυρεοειδούς που υπερλειτουργούν.

Χειρουργική αφαίρεση: Η χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς, είναι μια μόνιμη λύση, αλλά συνήθως δεν είναι η θεραπεία πρώτης επιλογής λόγω των πιθανών επιπλοκών από την επέμβαση. Το χειρουργείο μπορεί να είναι η μόνη λύση αν οι άλλες θεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές ή αν υπάρχουν αντενδείξεις για αυτές.

Σε περιπτώσεις υπερθυρεοειδισμού από υποξεία, φλεγμονώδη θυρεοειδίτιδα η αποτελεσματική θεραπεία είναι η χορήγηση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων ή/και στεροειδών για κάποιες εβδομάδες. Συχνά μπορεί να χρειαστεί χορήγηση φαρμάκων που να ελέγχουν την ταχυκαρδία (β αποκλειστές).


Οι παραπάνω πληροφορίες αφορούν γενικά στον ασθενή με παθήσεις θυρεοειδούς με βάση την υπάρχουσα ιατρική γνώση. Σε κάθε περίπτωση απαιτείται εξατομίκευση σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες κάθε ασθενούς ξεχωριστά.

Για περισσότερες πληροφορίες και διευκρινίσεις μιλήστε με τον ιατρό σας.

error: Το περιεχόμενο είναι προστατευμένο!