ΠΑΡΑΚΕΝΤΗΣΗ ΘΥΡΟΕΙΔΟΥΣ

Τι είναι η παρακέντηση (FNA) θυρεοειδούς;

παρακέντησηΣε ορισμένες περιπτώσεις, η διάκριση καλοήθων όζων θυρεοειδούς από αντίστοιχους κακοήθεις απαιτεί κυτταρολογική εξέταση. Η λήψη υλικού για κυτταρολογική εξέταση μπορεί να γίνει με τη χρήση υπερήχων και την καθοδήγηση λεπτής βελόνας μέσα στον όζο που επιθυμούμε να μελετήσουμε. Η εξέταση γίνεται αφού προηγηθεί μελέτη του όζου ώστε  να εντοπιστεί η πιο ύποπτη περιοχή όπου και θα καθοδηγηθεί η βελόνα.

Η εξέταση είναι ανώδυνη, εύκολη και σύντομη (15 λεπτά). Δεν υπάρχουν αξιόλογες επιπλοκές, μια και γίνεται με παρακολούθηση της βελόνας ώστε να αποφεύγεται η τρώση παρακείμενων δομών ή αγγείων. Ο/Η ασθενής επιστρέφει στις συνήθεις δραστηριότητες την ίδια μέρα. Αν η παρακέντηση γίνει σωστά, η ευαισθησία της ξεπερνάει το 95%. Το υλικό αποστέλλεται για εξέταση και τα αποτελέσματα παραδίδονται σε 5 εργάσιμες ημέρες από το κυτταρολογικό εργαστήριο.

Πώς γίνεται η παρακέντηση;

Εκτελείται στο χώρο του ιατρείου υπερήχων, από ιατρό έμπειρο να χειρίζεται υπερήχους και να κατευθύνει βελόνες με υπέρηχο. Ο/Η ασθενής ξαπλώνει σε ύπτια θέση με το λαιμό σε υπερέκταση και αφού εξεταστεί με υπερηχογράφημα, γίνεται απολύμανση του  υπερκείμενου δέρματος. Χρησιμοποιείται σύριγγα με πολύ λεπτή βελόνα η οποία εισέρχεται στον όζο για λήψη κυτταρολογικού υλικού. Η διαδικασία γίνεται 3 τουλάχιστον φορές και διαρκεί μερικά δευτερόλεπτα κάθε φορά.

Απαιτείται προετοιμασία για την παρακέντηση θυρεοειδούς;

Aν ο/η ασθενής παίρνει αντιπηκτικά φάρμακα (πχ Plavix, Iscover, Salospir, Ασπιρίνη) ή φάρμακα που επηρεάζουν την πήξη του αίματος (πχ Naprosyn) πρέπει να τα διακόψει για 3-4 μέρες πριν την παρακέντηση καθώς και 1-2 μέρες μετά από αυτήν, αφού πρώτα συμβουλευτεί τον ιατρό που  τα συνταγογράφησε. Ο/Η ασθενής μπορεί να φάει και να πιει κανονικά πριν και μετά την παρακέντηση.

Ποιες είναι οι επιπλοκές-κίνδυνοι;

Οι επιπλοκές είναι σπάνιες και θεωρητικά περιλαμβάνουν το τοπικό αιμάτωμα (1-2%), τη φλεγμονή (0,2-0,5%) και την αλλεργική αντίδραση (σπανιότατο), αλλά σε έμπειρα χέρια η πιθανότητα να συμβούν είναι ελάχιστη. Για αποτροπή φλεγμονής, χρησιμοποιούνται μέτρα αντισηψίας δέρματος και ηχοβολέα. Μεγαλύτερη πιθανότητα αιματώματος υπάρχει σε ασθενείς που παίρνουν αντιπηκτικά. Σε περίπτωση αιματώματος εφαρμόζεται ολιγόλεπτη πίεση στην περιοχή και αυτό υποχωρεί μετά πάροδο 3-7 ημερών. Σε ασθενείς με λεπτό δέρμα μπορεί να εμφανιστεί ερυθρότητα του δέρματος τοπικά που υποχωρεί σύντομα ή αντιμετωπίζεται με τοπική αλοιφή. Σε περίπτωση που ο ασθενής παρατηρήσει έντονη ερυθρότητα, έντονο άλγος, πυρετό ή διόγκωση στην περιοχή της παρακέντησης οφείλει να ενημερώσει τους διενεργόντες την παρακέντηση ιατρούς.

 

Οι παραπάνω πληροφορίες αφορούν γενικά στον ασθενή με παθήσεις θυρεοειδούς με βάση την υπάρχουσα ιατρική γνώση. Σε κάθε περίπτωση απαιτείται εξατομίκευση σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες κάθε ασθενούς ξεχωριστά.

Για περισσότερες πληροφορίες και διευκρινίσεις μιλήστε με τον ιατρό σας.

error: Το περιεχόμενο είναι προστατευμένο!