ΚΡΥΨΟΡΧΙΑ

κρυψορχιαΚρυψορχία είναι η απουσία του ενός ή και των δύο όρχεων από τη φυσιολογική τους θέση, που είναι το όσχεο. Συμβαίνει περίπου στο 2-5% των νεογέννητων αγοριών και εμφανίζεται πιο συχνά στα πρόωρα (έως και 20%). Άλλοι παράγοντες που ευνοούν την εμφάνιση κρυψορχίας είναι το ιστορικό κρυψορχίας σε συγγενή 1ου βαθμού, ο διαβήτης, η υπέρταση, η παχυσαρκία, η μεγάλη ηλικία και το κάπνισμα της μητέρας, η καισαρική τομή και η ισχιακή προβολή.

Φυσιολογικά, η κάθοδος των όρχεων αρχίζει τον 7ο μήνα και ολοκληρώνεται πριν από τον τοκετό. Η κάθοδος αυτή γίνεται δια μέσου των βουβωνικών πόρων. Στην κρυψορχία, οι όρχεις δεν ακολουθούν τη φυσιολογική κάθοδο. Η πιο συνηθισμένη θέση του όρχεος στη κρυψορχία είναι ο αριστερός βουβωνικός πόρος (50%), όπου και ψηλαφάται, ενώ η κάθοδος στο όσχεο μπορεί να συνεχιστεί τους πρώτους μήνες της ζωής και να είναι πλήρης (50%).  Σε ποσοστό 10 % ευρίσκεται μέσα στη κοιλιά και στο υπόλοιπο ποσοστό κοντά στα γεννητικά όργανα. Όταν οι όρχεις βρίσκονται στην κοιλία υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να είναι δυσγενετικοί  ή ατροφικοί με κίνδυνο κακοήθους εξαλλαγής στο μέλλον.

Η κρυψορχία μπορεί να οφείλεται σε ορμονικούς, μηχανικούς και κληρονομικούς παράγοντες, όπως ο στενός βουβωνικός πόρος, οι συμφύσεις, τα βραχέα σπερματικά αγγεία και ανωμαλίες της κεφαλής της επιδιδυμίδας. Η διάγνωσή της βασίζεται στην ψηλάφηση των όρχεων και επιβεβαιώνεται με υπερήχους και αξονική τομογραφία  κοιλιάς. Επίσης μπορεί να χρειαστεί μέτρηση ορμονών και ερευνητική λαπαροτομία. Διαφορική διάγνωση πρέπει να γίνει από μία άλλη κατάσταση που ονομάζεται ανασπώμενοι όρχεις. Εδώ, οι όρχεις ευρίσκονται μεν στο όσχεο αλλά υπό ορισμένες συνθήκες τραβιούνται και κρύβονται μέσα στους βουβωνικούς πόρους. Η κατάσταση αυτή δε χρειάζεται συνήθως θεραπεία.

Πιθανές επιπλοκές κρυψορχίας

Στειρότητα, αυξημένη πιθανότητα για καρκίνο του όρχεος (συνήθως στην ηλικία 16-35 ετών), τραυματισμός και συστροφή με αποτέλεσμα τα αγγεία που μεταφέρουν το αίμα στον όρχι να στραγγαλίζονται. Για τους λόγους αυτούς επιβάλλεται ο ετήσιος έλεγχος από ουρολόγο, ακόμη και μετά την αποκατάσταση της κρυψορχίας και η αυτοεξέταση των όρχεων με ψηλάφηση από τον ασθενή.

Θεραπεία κρυψορχίας

Η συνήθης θεραπεία της κρυψορχίας είναι χειρουργική (ορχεοπηξία) και αποσκοπεί στην στερέωση του όρχεος μέσα στο όσχεο. Η επέμβαση αυτή πρέπει να γίνεται πριν από την ηλικία των 12-16 μηνών επειδή όσο πιο νωρίς γίνει τόσο περισσότερο προφυλάσσεται ο όρχις από τις πιθανές αλλαγές που θα υφίστατο λόγω της θέσης του. Το ποσοστό επιτυχίας της χειρουργικής θεραπείας ανέρχεται στο 70 έως 90% σε  εξειδικευμένα χέρια (παιδοχειρουργός), διαφορετικά η πιθανότητα επιπλοκών είναι μεγαλύτερη. Αν η κρυψορχία αργήσει πολύ να διαγνωστεί (μετά την εφηβεία), ο όρχις δεν παράγει σπερματοζωάρια. Ωστόσο τις περισσότερες φορές συνεχίζει να παράγει τεστοστερόνη οπότε υπάρχει συζήτηση για το αν θα πρέπει να διατηρείται κάνοντας τακτικές βιοψίες ώστε να εντοπιστούν τυχόν προκαρκινωματώδεις βλάβες ή να αφαιρείται για αποφυγή πιθανότητας να προκαλέσει καρκίνο. 

Η ορμονική θεραπεία με χοριακή γοναδοτροφίνη-hCG (Pregnyl) έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για να βοηθήσει την κάθοδο των όρχεων. Το ποσοστό ανταπόκρισης στη θεραπεία ήταν 15-20%, αν και μετά τη διακοπή της το 1/5 από αυτούς επανέρχονταν στην αρχική τους θέση.

 

Οι παραπάνω πληροφορίες αφορούν γενικά στην/ον ασθενή με διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος με βάση την υπάρχουσα ιατρική γνώση. Σε κάθε περίπτωση απαιτείται εξατομίκευση σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες κάθε ασθενούς ξεχωριστά.

Για περισσότερες πληροφορίες και διευκρινίσεις μιλήστε με τον ιατρό σας.

error: Το περιεχόμενο είναι προστατευμένο!